Spring Summer Fall Winter… and Spring

Personne n'est insensible au cycle annuel des saisons. Surement pas ces deux moines qui vivent dans un petit monastère perdu au milieu d'un lac entouré de montagnes. Chaque moment de leur vie est rempli d'une intensité qui les mène à une plus grande spiritualité, et à une tragédie.
Observé par le plus vieux, le jeune moine fait l'expérience des différentes saisons.
Le Printemps: l'enfant moine rit devant les efforts d'une grenouille qui essaie tant bien que mal de se défaire d'une pierre qu'il a accrochées à ses pattes. Il rit moins quand c'est à lui que le vieux moine attache la pierre.
L'Eté: le jeune moine a maintenant 17 ans. Il a sa première expérience amoureuse avec une jeune fille qui est chez eux en convalesence.
L'Automne: le moine a 30 ans. A son retour au monastère, il échappe au suicide grâce au vieux moine.
L'Hiver: Maintenant adulte, le moine se soumet à un régime drastique. Une femme inconnue débarque au monastère. Elle est enceinte.
Le Printemps: le moine est en pleine communion avec la nature. Un enfant joue près de lui.

Niemand blijft onberoerd door de kracht van de seizoenen en hun jaarlijkse cyclus van geboorte, groei en verval. Zelfs niet voor de twee monnikken die een kluizenaarshutje delen dat op een vijvertje drijft midden tussen de bergen. Met het ontvouwen van de seizoenen wordt ieder aspect van hun beider levens doordrongen van een intensiteit die leidt tot een nog grotere spiritualiteit, en tragedie. Want ook zij ontkomen niet aan de wensen van het leven, de verlangens, het lijden en de passie die ieder van ons in hun greep houdt. Onder toeziend oog van de Oude Monnik ervaart de Jonge Monnik het verlies van de onschuld wanneer een spel een gruwelijke wending neemt, ervaart hij het ontwaken van liefde wanneer een vrouw hun beschermde leven binnendringt, voelt hij de dodelijke kracht van jaloezie en obsessie, de prijs van verlossing en de verlichting van ervaring.
Net als de seizoenen voortdurend aan verandering onderhevig zijn, zal het kluizenaarshutje voor altijd een thuis voor de geest zijn, zwevend tussen het nu en de eeuwigheid.